سبک زندگی رضوی

اهمیت توجه به حالات چهره در ارتباطات

سایه — 23:59:00 +0330 دوشنبه، 22 بهمن 1397

ارتباط غیر کلامی چیست؟
به همه پیام هایی که افراد افزون بر خود کلام، آنها را نیز مبادله می کنند ارتباطات غیرکلامی می گویند. به عبارت دیگر، پیام هایی را که با حالات بدن، طرز قرار گرفتن، راه رفتن، ایستادن، حالات چهره، لحن صدا و نوع پوشش و … به مخاطب منتقل می شود، ارتباطات غیرکلامی می گویند.
اگر بخواهید اهمیت ارتباط غیر کلامی برای شما ملموس تر شود، کافیست که به فیلم های هنرپیشه معروف چارلی چاپلین نگاهی بیندازید. این هنرپیشه بدون آنکه از ارتباط کلامی کمترین استفاده ای کند، با استفاده از کانال های ارتباط غیرکلامی حالات عشق، نفرت، تعجب، کنجکاوی، ترحم و …. را به مخاطب القاء نموده و او را می خنداند.

اهمیت حالات چهره
سخنور رومی، سیسرون[1] بیش از دو هزار سال پیش گفته است: «چهره تصویر روح است». منظور او این است که هیجان ها، احساسات و دیگر خصوصیات روحی و روانی انسان ها غالبا در چهره آن ها منعکس می شود[2].
تحقیقات اخیر نیز این مطلب را تائید می کنند. زیرا شش هیجان اصلی انسان (شامل: خشم، ترس، شادی، غم، تعجب، تنفر) از همان نخستین سالهای زندگی به وضوح در چهره او نمایان است.

قدرت حالات چهره
عضلات چهره به قدری پیچیده و قدرتمندند که بیش از هزار حالت ویژه را ترسیم می کنند. عمل این عضلات بسیار سریع و در لحظاتی پیوسته نشان داده می شوند. می توان گفت که گاه این عضلات بیش از هزار حالت را به طور متواتر در یک ساعت به نمایش می گذارند[3].
جالب است بدانید که حتی اگر شما حالت چهره هیجان خاصی را به خود بگیرید، اثر همان هیجان در شما ایجاد می شود! به عنوان مثال، اگر حالت چهره ترس را به خود بگیرید، اثر ترس در بدن شما ایجاد می شود. در پژوهشی؛ از شرکت کنندگان خواسته شد که حالت های مختلف را در چهره خود ایجاد کنند. در همین حال، واکنش های فیزیولوژیکی بدن آنها اندازه گیری شده و تجربه های هیجانی آنها نیز ثبت می شد. گزارشات نشان داد که حرکات مختلف چهره با تغییرات فیزیولوژیک همراه است. مثلا حالت چهره ترس، با ضربان قلب بالا و دوره های کوتاه بین دو نفس کشیدن همراه بود. در حالی که حالت چهره شادی، با ضربان قلب پائین و دوره های طولانی بین دو تنفس همراه می شد.
از آن گذشته، هرقدر شباهت حرکات چهره به حالات وابسته به هیجان های خاص بیشتر می شد، شرکت کنندگان تجربه آن هیجان را بیشتر گزارش می کردند.
این تحقیقات نشان دهنده اهمیت توجه انسان به حالت چهره ای که به خود گرفته و اثری که در نتیجه آن بر بدن او حاصل خواهد شد، خواهد بود.

قضاوت دیگران
باید توجه کردن که برای قضاوت حالت های هیجانی دیگران فقط نباید به حالات چهره آنان اکتفا نمود، بلکه وضعیت محیط، شناخت های قبلی و اطلاعات پیشین افراد از جمله اطلاعاتی است که باید برای تفسیر حالات چهره افراد مورد بررسی قرار گیرند. لذا اگر شما چهره کسی را غمگین دیدید، نباید سریعا بر او برچسب غمگینی بزنید، بلکه احتمال دارد حالت چهره او اینطور باشد.

لبخند، بهترین حالت چهره
بنابر آنچه گفته شد، می توان با نشاندن لبخندی بر لب، اثرات فیزیولوژیکی آن را در بدن خود ایجاد نمود و از اثرات هیجانی آن بهرمند شد. همچنین با تبسمی که بر لب دارید، مخاطب را تحریک و تشویق به ادامه ارتباط با خود می کنید. بنابراین؛ لبخند هم انرژی مثبت برای شما و هم برای مخاطبتان دارد.
رسول خدا صلی الله و علیه و آله بیش از همگان بر اثرات لبخند واقف بودند و بیش از همه از این مهارت در ارتباطات خود بهره می بردند و اهداف تربیتی و معنوی خویش را دنبال می نمودند.
لذا از ابودرداء نقل شده است که پیامبر اکرم صلی الله و علیه و آله هرگاه لب به سخن می گشودند، با لبخند همراه بود[4]. عبدالله بن حارث می گوید: «هیچکس را ندیدم که به اندازه رسول خدا صلی الله و علیه و آله لبخند بر لب داشته باشد».
اسلام برای بهرمندی انسان از اثرات مهم تبسم و لبخند در زندگی، در قالب حسنات و ثواب اخروی، تشویق به این عنصر مهم ارتباطی نموده است. از امام باقر علیه السلام نقل شده است که لبخند مرد به چهره برادرش حسنه است[5].

پی نوشت
[1] Siseron
[2] محمدرضا سالاری فر و دیگران، روانشناسی اجتماعی، ص 29.
[3] علی اکبر فرهنگی، ارتباطات انسانی، ص 291.
[4] کان رسول الله اذا حدثَ بحدیثٍ تبسم فی حدیثه (حسن بن فضل طبرسی، مکارم الاخلاق، ج 1، ص 58)
[5] تبسم الرجل الی وجه اخیه حسنة. (محمدبن یعقوب کلینی، اصول کافی، ج 2، ص 188).
منابع
سالاری فر ، محمدرضا و دیگران، روانشناسی اجتماعی، قم: پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، 1393.
فرهنگی ، علی اکبر ، ارتباطات انسانی، تهران: تهران تایمز، 1373.
کلینی، محمد بن یعقوب، اصول کافی، ج 2 ، تهران: دارالکتب اسلامی، 1365.
طبرسی، حسن بن فضل، مکارم الاخلاق، ج 1 ، قم: شریف رضی، 1370.

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

عذرخواهی از همسر چگونه باید باشد؟

سایه — 14:03:00 +0330 یکشنبه، 11 آذر 1397

عذرخواهی از همسر چگونه باید باشد؟
تا بوده و هست همه می گویند دعوا نمک زندگی زناشویی است. ولی بعضی اوقات باید جلوی این نمک زیاد را گرفت . عموماً دعوا یا جر و بحث از یک اختلاف نظر یا سوء تفاهم شروع می شود و به جاهای دیگر کشیده می شود. حالا اگر یکی از دو نفر کوتاه بیاید همه چیز به سرعت حل می شود و باعث ایجاد شکاف بزرگ در زندگی نمی شود. اما اینکه چه کسی این کار را بکند و چطور مهم است.

قابل توجه آقایان
در درجه اول باید ببینید که واقعاً همسر شما از شما ناراحت شده یا اینکه صرفاً ناز و ادای زنانه است. تشخیص این مسئله به دوچیز برمی گردد. اول اینکه ببینید از چه چیزی ناراحت شده و آیا واقعاً آن مسئله چیزی بوده که بخواهد همسر شما را ناراحت کند (هر خانمی از یک سری مسائل خاص ناراحت می شود و به همه قابل تعمیم نیست).
دوم اینکه هر مردی روحیات همسر خود را می شناسدو تا حدودی ناراحتی واقعی او و لحن و حالت چهره اش در ناراحتی واقعی را تشخیص می دهد. حالا اگر از شما ناراحت نشده و صرفاً کمی دلبری می کند که مسئله بسیار ساده ست و با چند کلام زیبا حل می شود. فقط دقت کنید که حرف های قشنگ تان را به تعویق نیاندازید و بلافاصله به اصطلاح ناز او را بخرید. ولی اگر واقعاً از دست شما ناراحت شده باشد. شما اخم نکنید و سریع تغییر حالت همسرتان را درک کنید و عاشقانه از او عذرخواهی کنید.عذرخواهی عاشقانه یعنی اینکه بابت حرفی که گفته اید یا کاری که کرده اید معذرت خواهی کنید ، قول دهید که تکرار نکنید و به او متذکر شوید که چقدر او را دوست دارید . نکته مهم اینجاست که تعلل نکنید چون هرچه بیشتر تعلل کنید میزان ناراحتی همسر شما بیشتر خواهد شد و حل مشکل سخت تر. بعد از عذرخواهی تهیه شاخه گل و هدیه به سلیقه و فرهنگ خانوادگی و روحیات همسرتان بستگی دارد.

سریع عذرخواهی کنید.
دنبال این نباشید که حرفی که زده اید واقعاً غلط بوده یا نه؟ به این دقت کنید که همسرتان از این حرف رنجیده خاطر شده.
برای عذرخواهی کمی غرور خود را بشکنید و کلمات زیبا به کار ببرید.
جلوی فرزندان تان محترمانه از همسرتان عذرخواهی کنید تا آنها هم، عذرخواهی از شما را بیاموزند.
در نظر داشته باشید که قوی ترین حس یک بانو حس شنوایی اوست پس بیشتر از اینکه سعی کنید در همان لحظه در عمل تان معذرت خواهی کنید با زبان تان معذرت خواهی کنید.

قابل توجه خانم ها
اکثر آقایان وقتی از حرف یا رفتاری ناراحت شوند سکوت می کنند یا اینکه بی محلی و اخم می کنند. پس حواستان به اینگونه رفتارها از جانب همسرتان باشد. در صورتیکه حس کردید از حرف یا رفتار شما ناراحت شده کمی به او زمان بدهید و بگذارید کمی با خود خلوت کند. اگر همسر شما از آن نوعی است که در صورت ناراحتی غرولند می کند بگذارید کمی غرولند کند. زیرا عموماً آقایان روند کند تری را در این زمینه نسبت به خانم ها طی می کنند و نیاز به زمان دارند . و در صورتیکه سریع اقدام کنید فقط با عمیق تر شدن ماجرا مواجه خواهید شد. بعد از یک فرصت 10 دقیقه ای با آرامش بروید و از او محترمانه عذرخواهی کنید. البته کمی چاشنی حرف های محبت آمیز می تواند به شما کمک کند.
بعد از اینکه عذرخواهی کوتاهی کردید. لزومی ندارد توضیح بدهید و دوباره دفتر را باز کنید و وانمود کنید هیچ اتفاقی نیافتاده . ولی بعد از عذرخواهی هم کمی به او زمان دهید تا عذرخواهی تان را بپذیرد و بلافاصله بعد ار عذرخواهی توقع آغوش باز از او نداشته باشید. سعی کنید در فرصت دوم یعنی بعد از عذرخوهی به کارهایی که او دوست دارد یا متعلق به اوست بپردازید تا متوجه اهمیت خود نزد شما شود . در این صورت خواهید دید که به راحتی مسائل حل می شود.

نکاتی که خانم ها باید بدانند
آقایان بیشتر از اینکه متکی به کلام باشند متکی به عملند. یعنی سعی کنید کارهایی که دوست دارد یا از شما می خواهد را انجام دهید .
در برابر فرزندانتان از همسرتان عذرخواهی کنید تا هم آنها عذرخواهی از شما را بیاموزند و هم همسرتان حس کند که او برای شما خیلی مهم است.
در عذرخواهی کلامی حتماً ذکر کنید که اشتباه کرده اید و حق با او بوده است و هرگز نگویید (تو هم بعضی اوقات اشتباه می کنی )چون در آن لحظه پذیرش این حرف از جانب او غیر ممکن است.

سخنی با هر دو
گره ای که با دست باز می شود را به دندان نگیرید. همیشه با محبت به هم جایی برای اشتباهات هم باز بگذارید و آنقدر به هم نزدیک باشید که بتوانید راحت یکدیگر را ببخشید. و همیشه به یاد داشته باشید که به جای اینکه جلوی فرزندان تان با هم بحث کنید و شأن و منزلت خود را تقلیل کنید جلوی آنها محترمانه به هم محبت کنید. تا فرزندان تان جلوه ی زیبای زندگی را درک کنند.
اگر به آرامی در مورد موضوعی بحث می کنید و همسرتان به یکباره صدایش را بالا برده و از کوره در می رود کافی است به طرفش رفته و محبت تان را به او نشان دهید.
همه ما آدم ها گاهی اشتباه می کنیم، گاهی دل یکدیگر را ناخواسته می شکنیم و این پایان موضوع نیست بلکه باید این اشتباه را جبران کنیم. عذر خواستن یکی از موثر ترین روش هایی است که می تواند آتش معرکه را در خانواده خاموش کند و جو آرامی را دوباره به خانه تان بر گرداند.

اما عذر خواهی هم مانند هر کار دیگری ، چم و خم های مخصوص به خود را دارد مانند :

1 - انتقاد را با گشاده رویی بپذیرید چون همیشه حق با شما نیست
در مجادله ای که هر دوی شما تصور می کنید حق با شماست و مشکل مربوط به طرف مقابل می باشد به ویژه اگر قبلا نیز مکررا بر سر موضوع فعلی بحث کرده اید, لطفا انتقاد همسر خود را با روی باز و به راحتی گوش کنید.

2 - موقتا به جای خلوتی بروید
در اوج بحث فشار خون تان بالا می رود و تپش قلب تان بالا می رود و ممکن است چیز هایی بگویید که لزوما بیان آنها منظوری ندارید . همیشه به مکانی خلوت نیاز دارید که در آن از هم جدا شده آرام گرفته و افکار خود را جمع کنید.

3 - گذشته را یاد آوری نکنید
به چیزی که اکنون در حال روی دادن است توجه کنید . آتش بیار معرکه شدن راهی به جایی نخواهد برد و با فراموش کردن گذشته زودتر به توافق می رسید.

4 - به همسرتان بگویید که دشمن اش نیستید
اگر به آرامی در مورد موضوعی بحث می کنید و همسرتان به یکباره صدایش را بالا برده و از کوره در می رود کافی است به طرفش رفته و محبت تان را به او نشان دهید. دست خو را به آرامی در دستش قرار دهید تا بفهمد که این مجادله بی اهمیت است.

5 - محیط دور و برتان را منظم و آراسته کنید
محیط اطراف تاثیر مستقیمی روی احساسات ما دارد. عصبانیت یک احساس خشن است اما با مراقبت همراه با توجه محبت آمیز همیشه می توان آن را کنترل کرد.

6 - نترسید ومشکل ترین کلمه را به زبان بیاورید
یک عذر خواهی واقعی می تواند یکی از دشوارترین پیشنهاداتی باشد که ما ارائه می دهیم! بر خلاف تصور عموم همه افراد قادر به زبان آوردن این کلمه بوده و تا به حال هیچ کس بعد از گفتن آن غش نکرده است.

7 - جمله ای دلپذیر به او بگویید
گاهی اوقات فراموش کردن حرف های آزار دهنده کسی که دوستش دارید مشکل به نظر می رسد اما اگر چیزی قابل تعریف را با آن بیاموزید روبه رو شدن با مسائل بسیار آسان تر خواهد شد.

8 - بگویید که دوستش دارید
هنگامی که می خواهید به حالت آشتی و صلح برگردید به همسرتان بگویید که دوستش دارید. اطمینان دادن در مورد این موضوع که احساس شما نسبت به همسرتان هیچ گاه و تحت هیچ شرایطی تغییر نخواهد کرد, بسیار خوب است.

9 - قانون طلایی : ببخشید و فراموش کنید
عذر خواهی تنها به این معنا نیست که بگویید متاسفید بلکه باید آن اتفاق را برای همیشه فراموش کنید. در حقیقت فراموشی باعث می گردد که مسئله مورد نظر راه بازگشت و سرایت دوباره به رابطه تان را نداشته باشد.

منبع : سایت مهربانو

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

با این مهمان ناخوانده خداحافظی کنید!

سایه — 08:15:00 +0330 پنجشنبه، 10 آبان 1397

با این مهمان ناخوانده خداحافظی کنید!
گاهی وقت ها حس بدی در ذهنت ایجاد می شود؛ حسی که بی دلیل وارد ذهنت می شود و جا خوش میکند. با ورود این مهمان ناخوانده به اتاق افکارت،آرامشی که تا چند لحظه پیش برای خودش این طرف و آن طرف سلول های خاکستری مغزت می رفت، محو می شود و طوفانی پر از پریشانی در همان اتاق فکرت حاکم می شود.

نام این حس چیست؟ اصلا این حس چه رنگی است؟ چرا یک دفعه می آید؟ راستی، وقتی می آید کی میرود؟ معلوم است هر حسی با این ویژگی ها، اصلا خوب نیست، رنگ سیاهی هم دارد و دود کمی را هم با خودش جابه جا می کند!

نگرانی … بله … این حس نگرانی است که ناخوانده، مهمان افکار ما می شود؛ آن قدر در ذهن ما می ماند که خسته می شود. بعد کمی راه می رود و به قلب ما نفوذ می کند. وقتی وارد قلب می شود، دیگر به سختی می توانیم آن را از خودمان دور کنیم.

بعضی از ما نوجوانان بی هیچ دلیلی به دنبال اضطراب، تنش و نگرانی می گردیم؛ مثلا همیشه نگران هستیم که نکند دیر به مدرسه برسیم؛ نکند نتوانیم امتحانی را که خوانده ایم، در جلسه ی امتحان به خوبی پاسخ دهیم؛ نکند اتوبوس دیر برسد؛ نکند الان معلم مرا پای تخته بیاورد. وای! اگر بیاورد و هول شوم چه؟ اگر مرا مسخره کنند و هزار اگرهای احتمالی بی اساس دیگر.

همواره تلاش کنید و نتیجه را به دست دانای هستی بخش بسپارید.

حتی اگر شما ذاتاً هم آدمی دلشوره ای باشید، اصلا نباید به این اگرها و افکار آزار دهنده فکر کنید؛ بلکه باید آن ها را به محض ایجاد شدن در ذهن تان مچاله کنید و دور بیندازید.

می پرسید: چه طور دور بیندازیم؟ خیلی راحت!

اول این که، تا صدای کفش های شان را که درست شبیه صدای آژیر خطر است شنیدید، نفس عمیقی بکشید، به آسمان یا سقف هر جایی که هستید، نگاه کنید و به سرعت باد به طرف سر گرمی ای که دوست دارید بروید. بلا تکلیفی را از خود دور کنید. بلاتکلیفی همان دودهای نگرانی ها هستند. ممکن است آن فکر نگران کننده را دور کرده باشید؛ اما یک ترس هنوز در ذهن و قلب تان وجود دارد که شما را به سمت بلاتکلیفی و معلق ماندن می کشد.

دوم این که، به خودتان قول بدهید درباره ی نتیجه ی هیچ کاری به طور صددرصد، دلهره نداشته باشید؛ مثلا: مطمئنم که در جشنواره ای علمی رتبه نمی آورم! این جمله هم مأیوس کننده است و هم کاملا بیربط به جریان زندگی شما. شما همواره تلاش کنید و نتیجه را به دست دانای هستی بخش بسپارید. اگر نتیجه ی کاری دلخواه شما نبود، ناراحت نشوید؛ مطمئن باشید هنوز فرصت جبران دارید و بهترین ها در راهند.

می دانید؟ همین که شما درباره ی یک کار یا یک هدف، فکر منفی داشته باشید، در حقیقت به آن خیال منفی تان واقعیت می دهید. انعکاس پیش رفت های ما دقیقا در نوع پردازش ذهنی ماست. این که مثبت فکر کنیم، کم کم رفتار ما مثبت و نتیجه إن شاءالله مثبت خواهد شد؛ و اگر تفکر منفی داشته باشیم، اعمال ما هم به سمت سستی و نتیجه منفی خواهد بود.

برای رفع نگرانی ها، راه ساده ی دیگری هم وجود دارد؛ یک کاغذ بردارید و در آن اسم تان را بنویسد و صفات خوب را به خودتان نسبت بدهید. بنویسید: من مونا، دانش آموز موفق، هدف مند، خوش بین، بانشاط و… هستم.

حتی نوشتن صفات خوب و تکرار آن برای خودتان باعث می شود حال تان بهتر شود، حس آرامش در شما ایجاد گردد و شما را به سمت صفت ها و کارهای خوب هدایت می کند. پس بهتر است همین حالا، عزم تان را جزم کنید و برای داشتن یک زندگی سالم و پر نشاط، همه ی احساسات منفی را که هیچ وجود خارجی ندارند، از ذهن تان، از قلب تان، از وجودتان و زندگی تان دور کنید تا کاملا فراموش کنید که زمانی شما یک نوجوان «همیشه نگران» بودید.

لطفا لبخند بزنید و با این مهمان ناخوانده خداحافظی کنید!

سعادت سادات جوهری

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

پاداشی که در انتظار منتظران است...

سایه — 05:44:00 +0330 دوشنبه، 7 آبان 1397

در این دنیا هیچ عملی بلکه هیچ نیتی برای انجام عملی، بدون جزا نخواهد بود. از فضل و رحمت خداوند این است که جزای هر کس را در قبال اعمال و نیاتش به او بازگرداند به همین دلیل خداوند برای شیعیانی که در دوره سیاه غیبت به نور ایمان هدایت شده و تمامی سختی های این دوره را تحمل کرده اند، پاداش های درخور خواهد داد.

در روایتی فضل بن شاذان، با اسنادش از جابر و او از امام باقر (ع) روایت کرده که فرمود: «یَأْتِى عَلَى النّاسِ زَمانٌ یَغِیبُ عَنْهُمْ اِمامُهُمْ فَیاطُوبى لِلثّابِتِینَ عَلى اَمْرِنا فِى ذلِكَ الزَّمانِ اِنَّ اَدْنى ما یَكُونُ لَهُمْ مِنَ الثّوابِ اَنْ یُنادِیَهُمُ الْبارِى‏ءُ عَزَّ وَ جَلَّ عِبادِى آمَنْتُمْ بِسِرّى وَ صَدَّقْتُمْ بِغَیْبى فَأَبْشِرُوا بِحُسْنِ الثَّوابِ مِنّى..»:[1] برای مردم زمانی فرا می رسد که امامشان از آنها ناپدید می شود، خوشا به حال آنان که در آن زمان در امر ما ثابت و پا برجا باشند، کمترین پاداشی که آنها دارند، این است که خداوند متعال آنها را ندا می کند و می فرماید: ای بندگان من و ای کنیزان من! شما به راز نهفته من ایمان آوردید و غیب پوشیده مرا تصدیق کردید، پس بشارت باد بر شما با پاداشی نیکو از من، شما بنده حقیقی و کنیز واقعی من هستید. من فقط از شما می پذیرم، فقط شما را مورد عفو و مغفرت خود قرار می دهم، من به خاطر شما باران می فرستم و به جهت شما بلا را از بندگان دفع می کنم، اگر شما نبودید بر آنها عذاب می فرستادم.» کسی که منتظر امر ما باشد و بر آنچه در این راه از آزار و ترس و وحشت می بیند صبر کند، فردا (روز رستاخیز) در جرگه ما خواهد بود. جابر می گوید: عرض کردم ای پسر پیامبر! بهترین شیوه ای که مؤمن در آن روزگار می تواند انتخاب کند چه شیوه ای است؟ فرمود: «حفظ اللسان و لزوم البيت»مواظب بر زبان و در خانه نشستن.

شیخ صدوق نیز این حدیث را با سند دیگری به همین تعبیر از امام باقر (ع) روایت کرده است.

امام جعفر صادق (ع) فرمودند: «مَنْ سُرَّ أَنْ يَكُونَ مِنْ أَصْحَابِ الْقَائِمِ فَلْيَنْتَظِرْ ، وَ لْيَعْمَلْ بِالْوَرَعِ وَ مَحَاسِنِ الْأَخْلَاقِ وَ هُوَ مُنْتَظِرٌ ، فَإِنْ مَاتَ وَ قَامَ الْقَائِمُ بَعْدَهُ كَانَ لَهُ مِنَ الْأَجْرِ مِثْلُ أَجْرِ مَنْ أَدْرَكَهُ ، فَجِدُّوا وَ انْتَظِرُوا ، هَنِيئاً لَكُمْ أَيَّتُهَا الْعِصَابَةُ الْمَرْحُومَةُ» هر کس از اینکه جزء یاران حضرت قائم (ع) باشد، شاد و خوشحال شود، باید منتظر باشد و در حال انتظار، اهل ورع و عمل به نیکی های اخلاقی باشد. پس اگر (در چنین حالی) از دنیا برود و حضرت قائم (ع) پس از او ظهور فرمایند، پاداشی همچون پاداش کسانی که ایشان را درک کرده اند، خواهد داشت. پس (حال که چنین است) بکوشید و در انتظار باشید. گوارایتان باد ای گروه مورد رحمت قرار گرفته!»

امام جعفر صادق (ع) در روایتی دیگر فرمودند: «أَنَّ مَنِ انْتَظَرَ أَمْرَنَا وَ صَبَرَ عَلَی مَا یرَی مِنَ الْأَذَی وَ الْخَوْفِ هُوَ غَداً فِی زُمْرَتِنَا:کسی که منتظر امر ما باشد و بر آنچه در این راه از آزار و ترس و وحشت می بیند صبر کند، فردا (روز رستاخیز) در جرگه ما خواهد بود.»

منبع: شیعه در عصر غیبت (چهل حدیث)، موسسه فرهنگی موعود

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

انسان باکرامت مسئولیت پذیر است

سایه — 12:02:00 +0430 شنبه، 30 تیر 1397

انسان باکرامت مسئولیت پذیر است انسان شخصیتی مستقل و آزاد و دارای رسالت و آرمان است و در مقابل این امتیازات مسئولیت دارد، خداوند کریم در سوره احزاب آیه ۷۲ می فرماید: «إنا عَرَضنَا الأمانَهَ عَلَى السَموات وَ الأرض وَ الجبال فَأبَينَ أن يَحملنَها وَ أشقَفنَ منهَا وَ حَمَلَها الإنسانُ إنه كانَ ظَلومٌ جَهولاً». یعنی ما بار امانت (تعهد)، تکلیف، مسئولیت و ولایت الهیه را به آسمان ها و زمین و کوه ها عرضه داشتیم، آنها از حمل آن ابا کردند و از آن هراسیدند، اما انسان آن را پذیرفت، او بسیار ظالم و جاهل بود، قدر این مقام عظیم را نشناخت و بر خود ستم کرد. از نظر قرآن، انسان موجودی است بااستعداد فوق العاده که می تواند با استفاده از مقام منیع خليفة الهی و ولایت الهیه به کسب معرفت، تهذیب نفس و کسب کمالات پرداخته و به اوج افتخارات نائل شود، او در این مسیر فکری، علمی و عملی دارای اختیارات و آزادی اراده بوده و از عقل برخوردار است. در تفسیر نمونه در تفسیر این آیه علاوه بر این که به موارد فوق اشاره می شود، امانت الهی را همان قصد و قبول مسئولیت (مسئولیت پذیری) توسط انسان می داند، برای این که انسان آن چنان آفريده شده است که می تواند برای ایفای رسالت و آرمان خود مسئولیت پذیر باشد. اما نکته شایان ذکر که در انتهای این آیه آمده است این است که انسان به مقتضای «کرمنا»، «فضلنا»، «خليفة الهي» و به طور کلی این صدرنشینی عمل نمی کند و در راه تنبلی و سستی، ناآگاهی و جهالت، فراموشکاری و بی تفاوتی، این ارزش های والا و فطری را رها کرده و اسير هوی و هوس های زودگذر می شود، بنابراین خود اوست که بر خودش ظلم می کند (ظَلوما) و خود اوست که به تاریکی جهل فرو می رود (جَهولا). رویکرد اساسی ما در مسئولیت پذیری انسان، در رابطه با اهداف مقدس سازمان و نظام الهیِ یک حکومت است، در غیر این صورت مسئولیت پذیری انسان برای رسیدن به هر هدف، به ویژه اهداف نامقدس توجیه نداشته و با کرامت انسان ضدیت دارد و از نوع لئامت است.

پس انسان باکرامت با اهداف مقدس سازمان و نظام الهی مسئولیت می پذیرد، خود را می یابد و کرامت را به معنی واقعی احساس می کند و در این رویکرد در رابطه با هدف سازمان، او تنها مسئول ارتقاء کرامت خود نیست، بلکه برای ارتقاء و اعتلای سازمان و افراد درون آن مسئوولیت خطیری دارد.
انسان با کرامت برحسب درجات کرامت و به طور نسبی در مقابل خود، خانواده، همسایگان، سازمان و کشور مسئولیت دارد و این یک حقوق اجتماعی است که احتیاج به قانون دارد، به طوری که با افزایش سطح کرامت (از سطح میانگین تا حد مطلوب) توانایی ها و قدرت یک سازمان با یک کشور بایستی مرتبا افزایش یابد.
در یک نظام الهی که به صورت قانونی سازماندهی شده است، تفویض اختیار به انسان منوط به درجه کرامت و مسئولیت پذیری او است، یعنی مسئولیت دادن بایستی بر اساس شاخص کرامت افراد صورت گیرد و دو شاخص «کرامت انسان» و «مسئولیت پذیری» بایستی متناسب باشند، لذا مدیران عالی سازمان ها بایستی بالاترین کرامت انسانی را نسبت به همکاران خود داشته باشد و از آنجا که مفهوم گسترده کرامت ناظر بر تمام صفات و خیرات شخص مكرم است، دیگر نمی توان به حسب توانایی های فنی، فردی را ممتاز دانست، بلکه بایستی کلیه توانایی های وی اعم از مهارت ادراک مهارت های مدیریتی، مهارت های فنی و عوامل کلیدی کرامت به طور نسبی رشد نماید و مطابق با سطح مسئولیت وی، سطحی از کرامت متناسب با آن را داشته باشد.
در دیدگاه اسلام، قدرت دادن به افراد به صرف داشتن مهارت های فنی یا مدیریتی ولی فاقد خصایص کرامت، خطرناک است، در مفهوم کرامت همان طور که علم و تخصص اولویت دارند، سایر خصایص که در این تحقیق آمده است نیز اولویت داشته و این شاخص ها بایستی با هم رشد نمایند.
در واقع می توان اذعان داشت که انسان باکرامت، یک انسان چند بعدی است، منظورمان از انسان چند بعدی یک مفهوم چند رشته ای نبوده، بلکه او باید در ابعاد ایمانی، ادراکی، مدیریتی، فنی و… شاخص های قابل قبولی را نصیب خود نماید.

منبع: سنجش کرامت انسان،‌ محمود صانعی پور

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

اخلاق در خانواده

سایه — 11:36:00 +0430 شنبه، 30 تیر 1397

ما زنانی داریم كه ضعیفند و محرومند، زنانی داریم كه ستم‌زده و مظلومند؛ باید جلوی این مظلومیّتها را گرفت. قوانین مهمّی لازم است كه باید وجود داشته باشد، خُلقیّات لازمی وجود دارد كه بایستی دنبال كرد كه تحقّق پیدا كند، آداب و سننی لازم است وجود داشته باشد كه زن در سطوح مختلفِ - من اینجا یادداشت كرده‌ام - معاشرتی، جنسی، خانوادگی، فرهنگی و فكری دچار ستم‌زدگی نباشد. یعنی از مسائل كاملاً شخصی و خصوصی - یعنی مسائل جنسی - احتمال و امكان ستم‌زدگی زن و مظلومیّت زن وجود دارد، تا مسائل عمومی‌تر مثل مسائل معاشرتی، مسائل خانوادگی؛ كه در مورد مسائل خانوادگی من اینجا یادداشت كرده‌ام: احترام در چشم شوهر، در چشم فرزند، در چشم پدر، در چشم برادر. زن اگر چنانچه در محیط خانواده، محترم و مكرّم شمرده بشود، بخش مهمّی از مشكلات جامعه حل خواهد شد. باید كاری بكنیم كه بچّه‌ها دست مادر را حتماً ببوسند؛ اسلام دنبال این است. كما اینكه در خانواده‌های مذهبی‌تر و اخلاقی‌تر و نزدیك‌تر به مفاهیم مذهبی، اینها مشاهد میشود. فرزندان خانواده نسبت به مادر تكریم داشته باشند. هیچ منافاتی ندارد این تكریمِ نسبت به مادر، با آن حالت عاطفی و خودمانی‌گری‌ای كه بین فرزند و مادر وجود دارد؛ هیچ منافاتی ندارد؛ این احترام باید باشد؛ محترم باید باشد زن در درون خانواده. رفع مظلومیّت به این شكل است.

۱۳۹۲/۰۲/۲۱بیانات در دیدار جمعی از بانوان فرهیخته‌ی حوزوی و دانشگاهی

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

زن و شوهر باید برای هم مایه ی آرامش باشند

سایه — 11:35:00 +0430 شنبه، 30 تیر 1397

[زن و شوهر]دلشان میخواهد وقتی وارد خانه شدند، خانه به آنها آرامش و امنیت و احساس راحتی و آسودگی بدهد؛ این را همه ی مردها میخواهند. همهی زنها هم میخواهند وقتی شوهرشان وارد خانه شد، خانه را پر از شیرینی و شادی کند؛ خانه برایشان محیط راحتی و شادی شود؛ زیرا هر دو خستگی دارند؛ زن کارهایی دارد و مرد هم کارهایی؛ حالا مرد در چالشهای زندگی، زن هم یا در چالشهای زندگی و کارهای سیاسی یا در خانه و با تربیت فرزند؛ هر دو خسته اند. وقتی که زن و شوهر در پایان کار روزانه یا در وسط روز به هم میرسند و همدیگر را میبینند، هر دو از هم توقع دارند که بتوانند محیط را شاد، سرزنده، قابل زیست و رفع کننده ی از خستگی بسازند؛ این توقع بجایی است و بیجا هم نیست که هر دو از یکدیگر توقع داشته باشند. اگر بتوانید این کار را بکنید، زندگی شیرین خواهد شد. ای بسا کسانی که خیلی ثروتمندند؛ اما این زندگی شاد را ندارند؛ در خانه درگیری، دعوا و دلخوری دارند. ای بسا کسانی که خیلی در جامعه معتبرند؛ عنوان دارند، رئیسند؛ اما در خانه شان هزار مشکل دارند. همان آقایی که ممکن است دستیار یا کارگر زیر دست و کارمندش جرأت نکنند به او بگویند بالای چشمت ابرو، و حرف او را مطیعانه گوش کنند، در داخل محیط خانواده ممکن است مدعی داشته باشد؛ زن بداخلاق و تنبل، یا محیط بد، که به جای اینکه برای او آرامش درست کند، خراب میکند. بنابراین اینها با ثروت و فقر و عنوان و بیعنوانی و در تهران یا فلان روستا بودن، هیچ تفاوتی نمیکند؛ همه ی انسانها به این امنیت زندگی نیاز دارند. لذا شما در قرآن که نگاه کنید، میبینید که وقتی بحث ازدواج میشود، میگوید: «و جعل منها زوجها لیسکن الیها»؛ تا مایه ی سکونت و سکینه - یعنی آرامش - باشد؛ زن و شوهر باید برای هم مایه ی آرامش باشند. درست گوش کردید! این را هم شما دخترها، هم شما پسرها در گوش داشته باشید! این ازدواج یک خانواده درست میکند، این خانواده باید محیط امن و امان و راحتی برای شما دو نفر باشد و اگر انشاءاللَّه فرزند داشتید - که خواهید داشت - برای آن فرزندان هم شما باید این محیط امن و امان را فراهم کنید، که این کار به خودی خود هم نمیشود.

۱۳۸۳/۰۳/۲۰بیانات رهبر انقلاب در مراسم عقد و ازدواج

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

به ماه رویت-علی فانی

سایه — 00:30:00 +0430 پنجشنبه، 13 اردیبهشت 1397

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.